U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

 

  

  

 

Station Oss

Nergens ruikt het perron
zo pittig naar worst.
Soms geurt alles naar erwten,
vooral ’s winters.
Alleen de pil ruik je nooit.

 

Kitty Schaap

 

SchaapTeksten 

Welkomstconcert

Gepost 2016/05/24

Vandaag een rustig dagje. Geen bloedstollende landingen maar een bezoek aan het meest noordelijke plaatsje Ny Ålesund, waar onze Fram gewoon comfortabel kan afmeren. Er wacht ons een verrassing. Omdat we het eerste cruiseschip zijn dat er in het nieuwe seizoen afmeert krijgen we een serenade van de in allerijl toegesnelde dorpsbewoners. Saillant detail: niemand kan een instrument bespelen. Maar toch leuk, zo’n serenade. We glibberen de kade op om het dorp- een verzameling gekleurde houten huisjes en een hotel- te gaan bekijken. De bewoners pakken het handiger aan. Als ze geen gebruik maken van hun sneeuwscooter lopen ze rond achter een soort rollators met ski’s. Mét mandje voorop, en voor alle leeftijden. Gelukkig bereiken we zonder moeite alle bezienswaardigheden: het niet meer in gebruik zijnde meest noordelijke postkantoor en de welvoorziene souvenirwinkel, die open gaat zodra er een schip afmeert. Het is een goed gebruik op het eiland dat iedereen bij binnenkomst in winkels of musea zijn schoenen uittrekt, om de sneeuw buiten te houden en zo eindeloze dweilpartijen te vermijden. Dus staan er al snel tientallen schoenen op rijen, want iedereen wil hier uiteraard kaarten laten afstempelen. Al is het de vraag of ze ooit in Nederland gaan aankomen.

Ny Ålesund blijkt een klein maar bijzonder plaatsje. Er zijn wetenschapppelijke instituten gevestigd van allerlei nationaliteiten. Spitsbergen is namelijk een eldorado voorde wetenschapper. We zien een aantal van de gebouwen,onder andere van China, dat het traditioneel roodgeverfde Noorse gebouw voorzien heeft van twee  in de sneeuw staande stenen leeuwen die uit een Chinees restaurant afkomstig lijken te zijn. Niet alleen de fauna en flora zijn hier bijzonder, maar ook het klimaat en de aanwezige steenkool. Wie voor korte of langere tijd onderzoek wil doen komt al of niet voorzien van een gezin naar het eiland. Na eerst wel een schietcursus te hebben gevolgd om veilig veldwerk te kunnen doen. Niet ontdenkbaar dat er een beer achter je staat als je de zeldzame arctische plantjes en mossen bestudeert.

Studenten uit vele landen maken van de gelegenheid gebruik om naar de in Longyearbyen gelegen universiteit te gaan. Hun aanwezigheid geeft iets gezelligs aan het eiland. Woonden er vroeger veel mijnwerkers , nu zijn het vooral wetenschappers en mensen die van het toerisme leven.

Na een kort bezoek gaan we weer aan boord. Daar wacht ons een verrassing. We kunnen toch meedoen aan de sledehondentocht. Hoewel we uitgeloot waren blijkt er ineens een nieuwe mogelijkheid. Tweede verrassing: nu het schip weer vaart passeert er een moddervette baardrob op een schots.

Het beest ligt te zonnen, maar heeft er gelijk genoeg van. Hij laat zich verontwaardigd van zijn schots het water in glijden. Het zorgt voor mooie foto’s.