U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

 

  

  

 

Station Oss

Nergens ruikt het perron
zo pittig naar worst.
Soms geurt alles naar erwten,
vooral ’s winters.
Alleen de pil ruik je nooit.

 

Kitty Schaap

 

SchaapTeksten 

Wens voor 2017

Gepost 2017/01/09

Doe mij maar vrede.

Vrede die zich uitrolt

over slagvelden en loopgraven,

over ruïnes vol verdriet,

vrede die zich nestelt

in kieren van ingestorte huizen,

vrede die groeit op kerkhoven

vol onschuldige doden,

vrede die ongedaan maakt

wat doelloos is verwoest,

vrede die alles voorgoed herstelt:

doden worden weer levend,

mensen vinden elkaar terug,

alles herrijst uit de as.

Zo’n vrede bedoel ik.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

 

Alle inwoners van Oss en omstreken een gelukkig 2017 gewenst

Lees de rest van deze post »

Kerststal in de Kolluk

Gepost 2017/01/09

Weer knarst  een koning door de bocht,

een presenteerblad krampachtig geklemd

in de gefiguurzaagde knuisten bomvol duiten

van onnederlandse origine. Halverwege

kiept de drager met houterig gebaar

de geldschat in zijn bontgekleurd decolleté,

tot vreugde van de aanwezige koters

die met hun vingers in de spleten peuren

waar een fietswiel hortend  ronddraait.

Van de bovengalerij bengelen grijpgrage

handen richting herders met schapen.

Het wachten is op de kleuter die valt

op het kindje Jezus in zijn veel te grote luier.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

 

De vijfenveertig jaar oude bewegende kerststal is nog tot en met nieuwjaar van 13.30 tot 17.00 uur te bewonderen in de sint Annakapel te Koolwijk.

Lees de rest van deze post »

Koopzondag in Oss

Gepost 2017/01/09

In het centrum bruist het overal.

Men mengt er Jingle Bells doodleuk

met carnavalsmuziek. De klank

perst zich vals uit de trompetten

 

tot een oorverdovende potpourri.

Een in allerijl opgetrommelde kerstman

belt in bloedrode jas iedereen de zegen toe;

net meneer pastoor, maar dan anders.

 

De bakker legt zijn broodjes buiten

in plaats van het gebruikelijke binnen.

De zon straalt en de terrasverwarming ook.

Zelfs zonder sneeuw het perfecte kerstgevoel.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss, wenst iedereen prettige kerstdagen

Lees de rest van deze post »

Winterland

Gepost 2017/01/09

Toen wij ons water nog eigenhandig bevroren

en mannen in lange onderbroeken vol kranten

met baarden vol pegels naar Bartelhiem schaatsten,

kluunden wij na schooltijd steevast over het polderijs

achter het haastig gebouwde naoorlogse ghetto;

de houten ijzers ondergebonden met koningsgezind lint,

de chocolademelk met vel wachtend op de kachel.

 

Nu rollen wij onze baan gewoon ter plekke uit

en presto, de perfecte ijsvloer voor jong en oud

wacht op ons en onze dubbele rietberger.

Een ritmisch swingen op muziek, en na afloop

glühwein uit een schuurtje van de bouwmarkt.

Toch mist er iets. Nooit zakt er meer weemoedig

een doorloper door een dun laagje eendagsijs.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

Lees de rest van deze post »

Brandende vragen

Gepost 2017/01/09

Hoe heeft het in hemelsnaam kunnen gebeuren

dat zomaar op een doodgewone dag onder ieders oog

de familie Van Dijk voorgoed is weggevoerd uit Geffen,

hun kaarsen uitgeblazen, hun  mooiste kandelaar vertrapt?

Wie heef de deur gesloten, wie heeft hen laten verdwijnen

in de grond bij Sobibor? Waarom? Vragen zo brandend

dat je er geen antwoord op weet, het er gewoon niet is.

Er alleen nog maar zes onschuldige namen over zijn

die we vandaag hartstochtelijk zullen noemen:

Benjamin, Betje, Hetty, Sally, oude Betje, Hester

Laten we ze altijd bewaren, ze met bloedrode nagels

in de grond krassen, er stenen des aanstoots van maken,

opdat ook wie nog niet geboren was het bij zal blijven:

 

‘Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is.’

 

Kitty Schaap, stadsdichter Oss,; ter gelegenheid van de plaatsing van zes struikelstenen in Geffen, ter nagedachtenis aan de joodse familie Van Dijk

Lees de rest van deze post »

Lustrum

Gepost 2017/01/09

Al vijf jaar ment ze de koppige os,

het zilver glinsterend rond de hals,

haalt ze de knoet over schonkige flanken,

rondt ze rotondes, altijd daar

 

waar men haar verwacht, een boegbeeld

voor allen; schenkt ze eerlijke koffie,

naait ze rellende jongeren een oor aan,

smeedt ze weerbarstige wijkbewoners aan elkaar,

 

maar nooit met het mes op tafel. Gesneden

uit onbuigzaam hout laat zij zich door niemand

van haar stuk brengen als het om platte karren gaat:

veiligheid gaat haar nu eenmaal boven alles.

 

Kitty Schaap, stadsdichter

 

Wobine Buijs is vijf jaar burgemeester van Oss

Lees de rest van deze post »

'Ik noem mar 'n dwarstroat'

Gepost 2017/01/08

Al woon ik hier nu toch zo’n vijftien jaar,

ik ben een leek als het om Berghem gaat.

Dat komt natuurlijk omdat ik de taal niet praat.

Dan blijf je vanzelfsprekend  altijd een van daar,

 

 

en niet van hier. Het is best zwaar

om niet te kunnen lezen wat er staat,

of te moeten zoeken naar een straat.

Niet dat ik mij daar blind op staar.

 

Gelukkig is er nu een lijvig boek

boordevol kinderspel en kattenkwaad

waarin ik met rode konen zoek.

 

Het maakt van dit dorp een reservaat

met een verhaal op iedere hoek:

van Vossehol tot Runselstraat.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

 

 

Voor meer informatie overhet boek ‘Ik noem mar ’n dwarsstroat’ en bijbehorende app:

www.bergedurutlint.nl 

Lees de rest van deze post »

Hoessenboslaan, november 2016

Gepost 2017/01/08

Gedoe met een kabel.

Normaal met grijsgrauwe tegels bedekt

 

moet nu het keurige trottoir

eraan geloven. Meedogenloos komt alles bloot

 

wat normaal verhuld blijft.

Oud zand. Muffe geur. Verschietende beestjes.

 

Je verwacht bodemschatten: kostbare ertsen,

antieke vazen van voor onze jaartelling,

 

een vorstengraf. Maar niets van dit alles.

Slechts een zandpad dat verderop doodloopt.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

Lees de rest van deze post »

Mozaiek

Gepost 2017/01/08

 Vergruizel wat tegels en lijm brokstukken

onwrikbaar aan elkaar. Leg azuur bij azuur,

vermiljoen bij vermiljoen, ivoor bij ivoor.

Vorm broedse ooievaars, krassende raven,

torens met galmgaten en gemeenschapshuizen

en rol de kronkelende rivier uit. Het resultaat:

een stad als een plattegrond, omringd

door zijn kernen. Spijker de sisyfusarbeid

onder het oog van de opperbouwmeester

aan de muur van een witte steeg. Vier

nieuwe vriendschappen met onbekende buren.

Saamhorigheid is het nieuwe plakken.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

 

In de Houtstraat hangt een groot mozaïek, gemaakt door leden van de voltallige Osse gemeenschap, onder leiding van Alex van der Heijden.

Lees de rest van deze post »

Glashelder

Gepost 2017/01/08

Zoals grootmoeder haar pronkjuwelen porseleinkast koesterde

-plank na plank gevuld met fragiel spul in papegaaibonte kleuren-,

zo beminde het hooggeëerd publiek het kleine museum,

boordevol waardevolle verhalen in glas-in-lood en emaille

als een transparante tuin der lusten, een miniatuurparadijs.

Toen er plotseling een spreekwoordelijke olifant door de zalen

vol weerloos glas stampte, werd het museum zelf een verhaal:

een te vroeg uitgeblazen sprookje zonder gelukkig einde.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss

 

Het Ravensteinse Museum voor Vlakglas- en Emaillekunst is recent gesloten.

Lees de rest van deze post »