U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

 

  

  

 

Station Oss

Nergens ruikt het perron
zo pittig naar worst.
Soms geurt alles naar erwten,
vooral ’s winters.
Alleen de pil ruik je nooit.

 

Kitty Schaap

 

SchaapTeksten 

Brandende vragen

Gepost 2017/01/09

Hoe heeft het in hemelsnaam kunnen gebeuren

dat zomaar op een doodgewone dag onder ieders oog

de familie Van Dijk voorgoed is weggevoerd uit Geffen,

hun kaarsen uitgeblazen, hun  mooiste kandelaar vertrapt?

Wie heef de deur gesloten, wie heeft hen laten verdwijnen

in de grond bij Sobibor? Waarom? Vragen zo brandend

dat je er geen antwoord op weet, het er gewoon niet is.

Er alleen nog maar zes onschuldige namen over zijn

die we vandaag hartstochtelijk zullen noemen:

Benjamin, Betje, Hetty, Sally, oude Betje, Hester

Laten we ze altijd bewaren, ze met bloedrode nagels

in de grond krassen, er stenen des aanstoots van maken,

opdat ook wie nog niet geboren was het bij zal blijven:

 

‘Een mens is pas vergeten als zijn naam vergeten is.’

 

Kitty Schaap, stadsdichter Oss,; ter gelegenheid van de plaatsing van zes struikelstenen in Geffen, ter nagedachtenis aan de joodse familie Van Dijk