U gebruikt een verouderde browser. Wij raden u aan een upgrade van uw browser uit te voeren naar de meest recente versie.

 

 

  

  

 

Station Oss

Nergens ruikt het perron
zo pittig naar worst.
Soms geurt alles naar erwten,
vooral ’s winters.
Alleen de pil ruik je nooit.

 

Kitty Schaap

 

SchaapTeksten 

Winterland

Gepost 2017/01/09

Toen wij ons water nog eigenhandig bevroren

en mannen in lange onderbroeken vol kranten

met baarden vol pegels naar Bartelhiem schaatsten,

kluunden wij na schooltijd steevast over het polderijs

achter het haastig gebouwde naoorlogse ghetto;

de houten ijzers ondergebonden met koningsgezind lint,

de chocolademelk met vel wachtend op de kachel.

 

Nu rollen wij onze baan gewoon ter plekke uit

en presto, de perfecte ijsvloer voor jong en oud

wacht op ons en onze dubbele rietberger.

Een ritmisch swingen op muziek, en na afloop

glühwein uit een schuurtje van de bouwmarkt.

Toch mist er iets. Nooit zakt er meer weemoedig

een doorloper door een dun laagje eendagsijs.

 

Kitty Schaap, stadsdichter van Oss